Het tweede repetitieweekend: productief en heel gezellig!

Verslag door Daniël Wolters

Ingeklemd tussen de Overasseltse Vennen en de bedevaartskapel van St. Walrick ligt een wonderschone groepsaccommodatie. Alhier verbleef Sempre Sereno het eerste weekend van april om verder te werken aan de musical 3 Musketiers. Het zou een productief, zonnig, gezellig en inspirerend weekend worden!

Sempre Sereno Wagenigen

Als ik vrijdagavond arriveer zit de sfeer er al goed in. De PR-ploeg heeft zich na een gezamenlijke pizzamaaltijd afgezonderd om te vergaderen en de laatste zaken te regelen. Het organiserend comité is bezig de keuken in te richten. Onder het genot van een hapje en een drankje wordt er gepokerd. Ondersteund door een gitaar brengt een clubje al zingend de sfeer erin. De kledingcommissie richt een eigen winkeltje in voor de resterende missende kledingstukken. En na vier rondjes ‘weerwolven’ besluit een ploegje de slaapzalen op te zoeken. Hoe ontspannen en gezellig kan de start van een repetitieweekend zijn?

Scène voor scène

Rond half acht word ik zaterdagmorgen letterlijk gewerkt door vogelgezang. Een aantal van onze  vroege vogels schieten in hun sportkleding om al joggend de omgeving te verkennen. Vanuit de keuken komt de geur van verse koffie. Met een zalig en uitgebreid ontbijt wordt een stevige basis gelegd. Die is wel nodig, want het beloofd een pittig dagje met een goed gevuld programma te worden. Na de opwarming door onze eigen Viola is iedereen zeker wakker en klaar voor de start.

Onder aanvoering van onze regisseur Marleen van de Loo lopen we de musical scène voor scène door. Vandaag ligt de focus op een drietal zaken. Ten eerste maken we afspraken over de decorwisselingen in de overgangen van de scènes. Richard FitzHugh, onze geniale muzikaal leider, speelt alle muziek waardoor we exact weten hoeveel tijd te hebben om trappen af te changeren, tafels op te zetten en looproutes te ontwikkelen die niet dwars door een gaasdoek gaan. Ten tweede maken we veelal voor het eerst kennis met de zogenaamde underscores. Oftewel: onder veel spreektekst en schermscènes zit muziek. En hoe leuk zou het zijn als we dan ook precies klaar zijn met spreken en/of schermen als de muziek ophoudt? Tenslotte komen er nog zeker 101 kleine probleempjes boven tafel als je al dansend, zingend, spelend en schermend alles achter elkaar doet. Is er genoeg tijd om linksaf te gaan en direct daarna rechts weer op? Kom je op tijd in je andere kleding? Past de choreografie wel op het voortoneel als het gaasdoek naar beneden is? Ter plekke worden zaken aangepast, anders gezet of hulptroepen aangewezen. Na een verkwikkende lunch bikkelen we met elkaar door. Als het tijd is voor het avondeten zijn we bijna aanbeland bij de pauze. De musical 3 Musketiers blijft met ruim 1.5 uur voor de pauze een lijvig stuk! We zijn allemaal moe maar super voldaan. Wat was het nuttig!

Bananenbootjes met slagroom

Ons diner staat zaterdagavond vanzelfsprekend compleet in het teken van 3 Musketiers. In de grote kampvuurkuil brandt al een tijdje een groot vuur waarop wij ons avondeten allemaal zelf mogen bereiden. Een viertal (oud)leden hebben de hele middag in de keuken staan zwoegen en hebben alles tot in de puntjes voorbereid. We bakken broodjes aan een stok, roosteren worstjes boven de kolen, genieten van de salade met frambozen en geitenkaas, poffen aardappelen (met room) en genieten van een soepje. Het feest is compleet als we bananenbootjes (bananen met chocolade in aluminiumfolie) in het warme as mogen leggen om vervolgens (als het weer wat is afgekoeld) af te toppen met slagroom. Het is een ontspannen samenzijn waarbij onze hongerige maagjes goddelijk worden gevuld. Aansluitend hebben we ter lering en vermaak een postenspel. We moeten raden uit welke musicals diverse kledingstukken (uit ons archief) komen. Aan de piano moeten we raden uit welke musical (uit de 60-jarige Sempre Sereno geschiedenis) het gespeelde lied komt. We maken een eigen choreografie op ‘de timewarp’ uit The Rocky Horror Picture Show. En leren het  één en ander bij over etiketten uit de musketierstijd. Onze laatste opdracht van de avond is één minuut te vullen van ‘Sempre Sereno de Musical’. Een eitje van een opdracht: 60 jaar sempre sereno geeft genoeg stof om een dramatische, humoristische en artistieke musical in elkaar te draaien. De resterende uren van de zaterdagavond worden (stoelen)dansend, zingend aan de piano en al babbelend doorgebracht. Het bleef nog heel lang heel gezellig!

Huilende viool

Tijdens het ontbijt op zondagochtend druppelt ons zestien-koppig orkest binnen. Tot de lunch hebben we tijd voor de zogenaamde  ‘sitzprobe’: de eerste samensmelting van zang en orkest. Los van alle dans, zang, spel en gevechten kunnen we rustig concluderen dat ons orkest al méér dan de moeite waard is om een kaartje voor 3 Musketiers aan te schaffen. Richard heeft de originele orkestpartijen zelfs weten te verbeteren. Daar waar in de originele partituren van de musical de strijkinstrumenten uit een keyboard werden gehaald hebben wij de waanzinnige luxe dat er partijen voor een driekoppige strijkers sessie door hem zijn geschreven. Zo’n hoog huilende viool doet toch echt wat met je emotie in een gevoelig nummer. En wat is het een genot om de muziek voor het eerst te horen met koperblazers die bijvoorbeeld een kroeg scene in één klap een andere (veel passendere)sfeer weten te geven. Voor cast een moment van heel veel genieten!

Conform planning lunchen we buiten in het zonnetje op het afgesproken tijdstip en starten de zondagmiddag met een complete doorloop. Een doorloop dus inclusief orkest, kleding, decor (zover aanwezig) en rekwisieten. We spelen deze eerste complete doorloop voor publiek dat bestaat uit onze hulptroepen. Inmiddels zijn namelijk ook licht, kap&grime, stage hands, regieassistentie en productie aangeschoven. Met een rommelende maag staan we allemaal klaar aan de start. Al dansend, zingend, schermend en spelend bereiken we eigenlijk zonder hele grote ongelukkig de pauze. Natuurlijk: hier en daar moet er nog wat meer tempo in. Maar ontevreden mogen we zeker niet zijn. Na een break lukt het zelf het grootste gedeelte van de tweede akte te spelen. Het is de onverbiddelijke klok van vijf uur die een punt zet achter deze fantastische doorloop.

Wat rest is een uurtje om de locatie te ontruimen van instrumenten, tassen en resterend voedsel. Toiletten worden gesopt, vloeren aangeveegd en vuilnisbakken geleegd. Om klokslag zes uur verlaat Sempre Sereno het prachtige St. Walrick. Wat een geslaagd en super gezellig weekend. Dank aan onze toporganisatie! Volgend jaar zeker voor herhaling vatbaar.

Auteur: admin

Deel dit bericht op