Legally Blonde

27, 28, 29, 30 mei 2015

2015 Legally Blonde

Foto’s door Wessel Donkervoort

Legally Blonde NoCreds_Small

 

De hoogblonde Elle Woods is een welgestelde, Amerikaanse studente Modemanagement die tot haar grote verbazing wordt gedumpt door haar vriend Warner, omdat hij op zoek is naar iemand die serieuzer is dan zij. Warner gaat naar ‘Harvard Law School’ en Elle besluit hem voor zich terug te winnen: ze zal bewijzen dat ze serieus genoeg is om ook aan Harvard te kunnen studeren. Op geheel eigen wijze weet ze een weg te vinden in deze nieuwe en harde wereld vol eigenzinnige types. Geholpen door de oudere student Emmet en gedreven door vertrouwen in haar medemens, ontdekt Elle dat er een ware advocate in haar schuilt.

Sempre Sereno speelde Legally Blonde tussen 27 en 30 mei 2015 in theater Junushoff te Wageningen.

In beeld

Legally Blonde - Compilatievideo

Legally Blonde - Backstage

Legally Blonde Trailer

Legally Blonde - Digitaal Programmaboekje

Uit de pers

Hoog niveau met musical Legally Blonde door Sempre Sereno


Gezien op 29 mei 2015 – Junushoff, Wageningen
Door: Ingrid Archer-van den Berg

Wat zou een mooi compliment zijn voor een amateur musicalvoorstelling? Een avond vol vermaak? Een volle grote zaal, keer op keer? Of dat het publiek zich waant in een professioneel theater met een professionele voorstelling uitgevoerd door een grote groep getalenteerde acteurs, actrices en musici?

Ik geef graag al deze complimenten aan Sempre Sereno die deze week de musical Legally Blonde speelde in Theater Junushoff in Wageningen. Ieder jaar overtreft de amateurgroep zichzelf opnieuw met een voorstelling van ongekend niveau. Het verbaast me niet dat Sempre Sereno genomineerd werd met een eerdere voorstelling, Urinetown, voor de Amateur Musical Awards in 2014.

In Legally Blonde speelt de 22-jarige Hilde de Kok, Elle Woods, een welgestelde Amerikaanse studente Modemanagement die tot haar grote verbazing wordt gedumpt door haar vriend Warner, prachtig uitgevoerd door de 22-jarige Wageningse student Lennart de Geus. Uit frustratie volgt zij hem naar ‘Harvard Law School’ om alsnog een serieuzere indruk op hem te maken. Ze eindigt uiteindelijk als succesvolle advocate, zonder Warner weliswaar, maar met een veel leukere vriend. Deze hardwerkende advocaat in spe, Emmet, vol overtuiging gespeeld door ervaren amateur zanger en acteur Paul Francken, valt als een blok voor Elle.

Het is niet zozeer de hoofdrolspeelster alleen die indruk maakt. Zij vervult haar zware rol prima, verlaat het toneel bijna niet, en wat een energie! Vele andere personages die een rol vervullen in deze musical maken indruk. Zo speelt Annemijn de Heer-de Waard de kapster Paulette waar hoofdrolspeelster Elle Woods regelmatig haar hart uitstort. Paulette schittert in haar rol met een prachtige stem en een zwaar Amsterdams accent dat ze in zowel haar gesproken als gezongen teksten steevast volhoudt.

Jacqueline Janssen speelt de rol van Brooke, een van moord verdachte fitnessgoeroe. In het nummer ‘Whipped into shape’ moet ze samen met het ensemble touwtje springen, dansen en zingen tegelijk, geen gemakkelijke opgave.

Keuzes in de choreografie en belichting maken de show compleet. Zo staan Elle en tegenspeler Emmet in de tweede helft van de voorstelling alleen vooraan op het grote lege toneel in een zogenaamd warenhuis om kleding voor Emmet uit te zoeken. Een warenhuis uitbeelden zonder decorstukken is knap. Vooral als je het doet met alleen lichaamstaal, lichteffect en de eenvoudige woorden die Elle uitspreekt ‘Dit is nou een zaak, een modezaak’. Als dan vervolgens de levende kledingrekken binnenkomen in de vorm van een rij dansers aan elkaar geschakeld, met ieder twee kledingstukken in de hand is het beeld compleet.

Jammer dat de muzikanten niet in beeld zijn, het orkest van 15 man sterk zit verscholen in de coulissen. Al met al is Legally Blonde een spektakel op het podium met live muziek, zang en dans van hoog niveau. Dit alles onder regie en choreografie van Panda van Proosdij en muzikale leiding van Richard FitzHugh. Op sommige hele korte momenten bespeur je een misser in de muziek of in de timing, dan valt dit amateurgezelschap bijna door de mand, maar niet genoeg om je zorgen over te maken. Ik waan me nog steeds in een professionele show. Deze voorstelling mag van mij genomineerd worden voor de eerstvolgende Amateur Musical Awards.

Uit het publiek

Sprankelend als roze champagne


Door: Cleo Smits

De voorstellingen van Sempre Sereno staan er om bekend dat er veel gebeurd, dat het spat van de energie en dat zij het amateurniveau ruim ontstijgen. En ook dit jaar, met een cast die voor ruim een derde uit nieuwe leden bestaat, doet Sempre met Legally Blonde deze reputatie alle eer aan. De show is een feestje, sprankelend als roze champagne, van het begin tot het eind en laat het publiek swingend, lachend en zingend de zaal verlaten. Met de afscheidsvoorstelling van regisseur Van Proosdij heeft zij weer laten zien dat ze altijd weer beter, mooier en leuker kan. En ondanks de grote groep nieuwe leden heeft zij de cast tot een mooi geheel weten te smeden, waarin iedereen tot zijn recht komt, zelfs de hond (ja, echt, een echte hond, en ook die houdt zich keurig aan de regie van Van Proosdij). De stemmen zijn van hoog niveau, de dans is overweldigend en de spelers nemen het publiek mee met een gemak dat professioneel genoemd mag worden. In plaats van in hun 'huiskamer', de kleine zaal van de Junushoff, spelen ze dit jaar in de grote zaal en daar passen zij zich zo te zien moeiteloos aan aan. Tot aan de achterste rijen en het balkon wordt het publiek bespeeld. En dat is nodig, want de zaal zit bijna helemaal vol.

Mooi aan deze voorstelling is dat er veel rollen en rolletjes in voorkomen die stuk voor stuk erg goed worden neergezet. Allemaal verdienen ze een pluim, maar een aantal wil ik toch even speciaal noemen. Allereerst Hilde de Kok, die als de hoofdpersoon Elle Woods, een frisheid aan de dag legt die heerlijk is om naar te kijken. Ze weet hoe ze de zaal moet laten lachen, maar ook hoe ze hen moet ontroeren. Daarbij klinkt ze als een klok, zowel in uptempo, heerlijk swingende, nummers als in het fraaie, ontroerende duet met haar tegenspeler Paul Francken. Deze laatste bewijst weer eens dat hij een prachtige stem heeft, maar is daarnaast enorm gegroeid als speler en geeft mooi tegenspel. Het kwartet dames dat de vriendinnen speelt van Elle is hilarisch en hebben stuk voor stuk hele goeie stemmen. Jacqueline Janssen zingt niet alleen zoals altijd de sterren van de hemel, maar doet dat ook nog eens terwijl zij touwtje springt. Maarten van der Zee en Jan Willem Hendriksen zijn als oude rotten in het vak weer een plezier om naar te kijken, Annemijn de Waard is heerlijk als de grappige Paulette met een gouden hart en de gouden stem, Bart Keser zet een fijne slechterik neer als de gladde, gemene advocaat en de gloednieuwe hoofdrolspeler Lennart de Geus bewijst niet alleen een erg goede zanger te zijn, maar zet de gladde rechtenstudent overtuigend neer. Net als Viola Bennink, die daarnaast een knappe ontwikkeling in haar karakter neerzet.

En zoals altijd is het ensemble de schitterde omlijsting van het geheel. De groep danst en zingt alsof hun leven ervan afhangt, strak, maar vol enthousiasme. Bovendien laten ze stuk voor stuk zien dat ze in de hele show een rol hebben en spelen deze met overtuiging. De samenzang is weer een niveautje hoger, een compliment voor muzikaal leider Richard FitzHugh, die het 15-koppige live-orkest gesmeerd laat klinken. Jammer dat ze niet zichtbaar zijn!

Nog een aparte vermelding verdienen decor en kleding, beide ontworpen door Van Proosdij en verzorgd en gemaakt door de leden zelf. Kleurrijk, alles klopt en past bij elkaar, en met multifunctionele en verrassende vondsten blijft het knap wat een vereniging met weinig middelen neer kan zetten.

Auteur: admin

Deel dit bericht op