Dansen, zingen en spelen tijdens repetitieweekend 3 Musketiers

Wel ‘aanwezig’ maar nog niet helemáál wakker verzamelen alle leden van Sempre Sereno zich op de vroege zaterdagochtend. Het is half januari: tijd voor het eerste repetitieweekend van het seizoen 2016/2017! Zoals altijd worden we gastvrij onthaald (met koffie en thee) door scholengemeenschap Pantarijn. Ons doel dit weekend? Tempo maken met het instuderen van de musical 3 Musketiers: er is nog veel te doen!  Om de tijd maximaal te benutten worden de 34 leden van Sempre Sereno gedurende beide dagen van het repetitieweekend steeds in kleinere groepen ingedeeld. Na de opwarming wordt er op drie of vier plekken tegelijk gezongen, gespeeld en gedanst.

Een verslag door PR-lid Daniël Wolters

Sempre Sereno uit Wageningen

28-stemmig zingen

Terwijl Marleen van der Loo (regisseur/choreograaf) met een zevental dames zich stort op de choreografie van het nummer ‘Mannen’ heeft onze muzikaal leider / dirigent Richard FitzHugh in een ander lokaal de rest van de ploeg tot zijn beschikking. We studeren op het pauzefinalenummer ‘Vecht’, waarin we aan de slag gaan met het meerstemmige koorwerk. Hoe verder we in het nummer komen, hoe ingewikkelder het wordt. De start is nog overzichtelijk: ‘slechts’ 6-stemmig (bas, bariton, tenor, alt, mezzo en sopraan). Halverwege het nummer worden er twee verschillende passages door elkaar gezongen: de ene helft zingt zesstemmig ‘Vecht’ en de andere helft zingt gelijktijdig zesstemmig ‘Éen voor allen’. Kortom: het stuk is nu 12-stemmig geworden. Tijdens het laatste couplet splitsen alle stemmen zich opnieuw in tweeën (een deel zingt door, een deel zingt een andere tekst) waardoor we 24-stemmig zingen. Tel daarbij de vijf solisten op (Milady de Winter, Richelieu, Constance, Anna en Lodewijk) met een eigen zanglijn en we hebben een 29-stemmig koorwerk. Bijna iedereen heeft dus een eigen partij met eigen woorden en toonhoogten! We doen erg ons best, maar vanzelfsprekend voelt het meer aan als ‘grondverf’ dan als ‘hoogglans lak’. Een typisch geval van een nummer dat eerst nog even moet indalen.

Konijnenjacht Sempre Sereno WageningenKonijnenjacht

Na de pauze draaien de rollen om: regisseur en choreograaf Marleen van der Loo neemt de grote groep en Richard werkt met solisten. Vanmiddag pakken we het ensemblenummer ‘De Jacht’  beet. Een nummer waarin de adel ietwat jolig het bos in trekt om ‘heel gezellig’ wat beestjes te schieten. Heel beeldend worden er bunnies en een jager aangewezen die het spel van kat en muis letterlijk mogen uitspelen. Het ensemble oefent vervolgens op een vrolijk huppeltje wat in de verte iets weg heeft van een polonaise (maar in praktijk toch iets ingewikkelder blijkt te zijn). Een bijkomende moeilijkheid is dat dit natuurlijk uitermate serieus gezongen en uitgespeeld dient te worden terwijl ieders reflex is om in de lach te schieten. Het is maar goed dat Richard op hetzelfde moment druk met de musketiers aan het zingen is, want (zoals bij alle eerste pogingen) gaan we er zangtechnisch niet op vooruit als we een choreografie voor het eerst uitvoeren. Naast productief is het gelukkig ook super lollig: het plezier spat er aan alle kanten af.

Smile!

Een groot deel van het ensemble was eind 2016 al op de gevoelige plaat gezet, en vandaag was de rest van de ploeg aan de beurt om een foto te maken voor onze online promotie. Voor iedereen wordt er namelijk een aparte poster gemaakt! Daarnaast maken we vandaag foto’s voor onze gezamenlijke poster die dit jaar drie silhouetten omvat en twee gezichten. Één voor één verlaten we daarom de zang- of spel repetitie en melden ons bij onze fotograaf (Wessel Donkervoort) voor een shoot. Inmiddels zijn de resultaten online gezet (met dank aan onze PR-helden Thieme Wels en Frits Tutuarima), en het eindresultaat mag er wezen!

Er kan nog meer bij

Naast zang met Richard, regie met Marleen en foto’s met Wessel gebeurd er nog meer op hetzelfde moment. Onze productieleiders Annemieke Bordes en Jacqueline Janssen zijn beide eind vorig jaar bevallen en komen hun prachtige nieuwe kroost showen (terwijl ze ondertussen assisteren bij de fotoshoot). Onze dancecaptain Viola Bennink herhaalt verschillende reeds ingestudeerde choreografieën. en regie-assistent Elske Ploeg doet hetzelfde met diverse spelscènes.

Zondag

De zondag ziet er qua opzet eigenlijk precies uit als zaterdag, uitgezonderd het nemen van de portretfoto’s. Met Marleen stagen we het pauzefinalenummer ‘Vecht’ en met Richard herhalen we zo’n beetje alle ensemblenummers. We eindigen de zondag wel compleet anders: we doen een doorloop van de grote ensemblestukke . Richard vervult de rol van dirigent en pianist tegelijkertijd, en terwijl wij een serieuze poging doen om tegelijk te dansen, spelen en zingen, schrijven Marleen en Elske hard mee om notities te maken. Ideeën en verbetersuggesties waarschijnlijk in overvloed.

Pizza!

Moe maar voldaan sluiten we ons eerste repetitieweekend gezamenlijk af met een smakelijke pizza bij één van de twee hoofdsponsoren van onze vereniging (deze keer dus bij Sa Lolla).  Hoewel er nog bergen werk verzet moeten worden, zijn we trots op wat er allemaal dit weekend is bereikt. En gelukkig is het morgen alweer maandag en gaan we gewoon stug door tijdens de reguliere repetitie-avond. Volgend repetitieweekend zal min of meer alles in de grondverf staan, spannend!

Auteur: admin

Deel dit bericht op