De voorstelling heeft dit jaar verschillende hoofdrolspelers voor akte 1 en akte 2. We stellen ze graag aan jullie voor! 

In Akte I gaan Vader, Adam en Eva voor jullie stralen op het podium. We zullen ze even aan je voorstellen en hun belevenissen met jullie delen!

Benieuwd naar de sterren van de tweede akte? Nog even geduld, het interview met Noach, Mama Noach, Jafet en Yona komt er aan!

1. Wie ben je en welke rol speel je?

Bob: Mijn naam is Bob Alberts en ik heb het voorrecht om de rol van Vader te mogen spelen. Een man die het moeilijk vindt om zijn eigen normen, waarden en beeld van de werkelijkheid los te laten. Zijn eigen opgroeiende en zelfdenkende kinderen loslaten, vindt hij daarom ook niet makkelijk.

Paul: Ik ben Paul en ik mag Adam spelen, 

Katelijne: Ik ben Katelijne en ik mag de rol van Eva spelen.

2. Wat vind je uitdagend aan deze show?

Bob: Omdat dit mijn eerste serieuze rol is, vind ik alles eigenlijk wel uitdagend. Ik moet overal aan wennen en wordt behoorlijk uit mijn comfortzone getrokken. Maar ik geniet enorm van dat proces. Daarnaast vind ik het een enorme uitdaging om een Bijbels thema, en helemaal mijn rol, zo hedendaags mogelijk neer te zetten. Met beide benen op de grond en zo dicht mogelijk bij de realiteit.

Paul: Deze show vertelt 3 verschillende verhalen waarbij ik soms als Adam op het podium sta en soms als verteller. Ik vind het een leuke uitdaging om voor elk verhaal en elke rol de toon te vinden die het beste bij dat verhaal past. 

Katelijne: Best veel! De lijn die Eva doormaakt is heel intens en veelomvattend. Van kind tot volwassene, zelf kinderen opvoeden en uiteindelijk de rust vinden om het leven los te laten. Dit is de eerste keer dat ik zo’n grote rol mag spelen, dus ik vind het doodeng, geweldig en doodeng. Had ik al doodeng gezegd? Als Eva ben ik bijna de hele eerste akte op het podium, dat is ook best een uitdaging.

3. Vader heeft in de show met zijn opgroeiende kinderen te maken, zijn er gelijkenissen tussen jou en je rol als vader of juist hele sterke verschillen?

Bob: Oh gelijkenissen zijn er zeker! Als vader probeerde ik, zeker toen de kinderen nog jong waren, een voorbeeld te zijn maar altijd binnen mijn eigen werkelijkheid. Toen mijn kinderen opgroeiden begonnen uiteraard de verschillen te ontstaan, in denkbeelden, in doen en laten en in karakter. Die verschillen zijn niet te voorspellen en loslaten van eigen denkbeelden is dan soms erg lastig. Het grote verschil tussen mij en Vader in Children of Eden is de manier waarop we hierop reageren. Ik heb dat toch wel ietsje anders aangepakt. Maar kom vooral kijken om daarover te oordelen!

4. Adam en Eva, in de show groeien jullie op van jongere tot volwassene, hoe is dat om te spelen en zijn er gelijkenissen tussen je rol en hoe je als kind was?

Paul: Adam en Eva zijn aan het begin van het stuk nog  in een constante staat van verwondering. Ik zie dat dagelijks ook bij mijn kinderen dus het is heerlijk om in de show eens het vragende kind te mogen spelen. Zelf was ik als jongere echt minder lief en gehoorzaam dan Adam, dus het is misschien maar goed ook dat ik niet de vader van de complete mensheid ben geworden.

Katelijne: Eva is een pittige, dappere vrouw die weet wat ze wil en behoorlijk fel kan zijn. Daarnaast is ze enorm nieuwsgierig en wil ze de wereld heel graag ontdekken. Als kind was ik ook ontzettend nieuwsgierig en kon ik mij enorm verwonderen over de kleinste dingen in de natuur. Dat is gelukkig nooit over gegaan! Ook herken ik de felle kant van Eva, toen ik klein was, kon ik enorm boos worden over onrechtvaardigheid. De explosieve uitbarstingen ben ik ontgroeid, maar boos worden over een onrechtvaardige situatie kan ik nog steeds. Ik denk dat dat bij Eva ook een hele grote rol speelt.

5. Wat vind je het meest bijzondere aan het maakproces van ‘Children of Eden’ en wat is je favoriete moment in de show?

Bob: Deze musical heeft een grote hoeveelheid rollen (groot of klein) die ingevuld worden door Semprianen met enorm veel talent. Het meest bijzondere in het maakproces vind ik toch wel de samenwerking met al deze prachtige mensen. Het is zo gaaf om samen iets moois te maken en ik voel me oprecht dankbaar om daar op mijn manier een steentje aan bij te mogen dragen. Voor mij komt dat allemaal samen in de scène “Naamgeving” waar voor het eerst al het werk dat is geleverd op het podium te zien is. Ik sta daar zo ontzettend van te genieten.

Paul: De muziek! En het proces om een Bijbels verhaal in een modern, aansprekelijk jasje te steken. Maar vooral… de muziek!! Er zitten zoveel muzikale highlights in dat ik ze nooit allemaal op kan noemen. Mijn favoriete nummer is ‘Heel dichtbij’, een nummer waarin Adam, Eva en Abel zingen over hun tijd buiten de Tuin van Eden. Het lied beschrijft hoe verbondenheid, familie en het samen omgaan met tegenslagen belangrijker zijn dan een perfecte woonplek.

Katelijne: Het samen zoeken naar hoe we de personages neerzetten en hoe we het verhaal zo menselijk en “van ons” mogelijk kunnen maken. Veel mensen kennen deze Bijbelverhalen, maar we geven er echt onze eigen draai aan, zonder de kern uit het oog te verliezen. Zo gaaf om te merken hoe puzzelstukjes op een gegeven moment op hun plek vallen en het stuk één geheel wordt. Het is écht een Sempre-show, met veel ensemblewerk. Het is zo belangrijk om elkaar te kunnen vertrouwen als spelers en dat zit hier helemaal goed. Mijn favoriete moment in de show is het nummer ‘Heel dichtbij’ omdat dit zo’n mooi, kwetsbaar moment is van Abel, Adam en Eva. Moedeloos en hoopvol tegelijk. Terugkijken op wat je had, maar ook vooruitkijken, want je moét door. De meerstemmigheid in dit nummer is ook echt prachtig en elke keer weer een genot om te zingen samen met Paul en Koen.

6. Wat wil je dat mensen mee nemen als ze de show hebben gezien?

Bob: Twee dingen. Als eerste hoop ik natuurlijk dat iedereen naar buiten gaat met het gevoel dat ze een prachtige voorstelling hebben gezien met herkenbare problematiek en die op momenten binnen komt en raakt. Daarnaast hoop ik dat de boodschap in het laatste nummer een beetje blijft hangen….

Paul: De mooie manier hoe de show bekende verhalen gebruikt om universele thema’s aan te snijden, die gaan over ouderschap, liefde en het loslaten van mensen van wie je houdt. Iedereen verdient de kans om de vleugels uit te slaan en zie je het als jij degene bent die dat verhindert?

Katelijne: Houden van is, vaak, ook loslaten. En natuurlijk hoop ik dat het publiek vol verwondering heeft genoten van de prachtige show die we samen hebben neergezet. Maar ook dat het verhaal en de boodschap het publiek zal raken, bijblijven en een gevoel van herkenning zal geven.

Blijf op de hoogte van Sempre Sereno en meld u hier aan voor onze nieuwsbrief!

Afgelopen weekend was het weer zo ver, ons tweede repetitie weekend. Zaterdag begonnen we de ochtend met zangrepetitie. Nog de laatste nummers te gaan en dan zijn alle zangnummers behandeld. Wist je dat deze voorstelling maar liefst 43 nummers heeft? Gelukkig zijn ze niet allemaal even lang, anders zou de voorstelling wel heel lang duren! Dit komt omdat de musical bijna helemaal is doorgecomponeerd en het ensemble ook bij veel solisten stukjes betrokken wordt. Ook werd er gewerkt aan een idee hoe we een duif de lucht in konden laten vliegen. Wat het uiteindelijk geworden is, houden we natuurlijk nog even geheim! Zaterdagmiddag hebben we een aantal groepscènes gedaan van de tweede akte. De tweede akte is een andere stijl dan de eerste akte. Dat betekent niet alleen dat de muziek anders is maar ook dat er meer gedanst mag worden! Erg leuk maar ook erg vermoeiend. Toevallig is er net als vorig jaar een scène met een diner, maar dit jaar zal er geen tafel aan te pas komen.

Gelukkig begon zondag rustig, maar wel heel erg speciaal! Want we begonnen ‘s ochtends met een sitzprobe, dat is de eerste keer dat we alle nummers zingen met het orkest. En omdat het zo veel nummers zijn dit jaar, waren we daar ook meer dan een hele ochtend mee bezig! De rest van de zondag hebben we besteed aan een doorloop, natuurlijk weer met kostuums. Door de grote ruimte in de Pantarijn konden we ook goed de ruimte van het uiteindelijke podium gebruiken. We begonnen uiteraard bij het begin, tot het helaas tijd was om op te ruimen. Daarna ging iedereen met een voldaan, blij en ook een beetje moe gevoel naar huis.

1. Hoe heet je, hoe oud ben je, wat doe je in het dagelijks leven?

Quinten: Ik ben Quinten, 26 jaar en ik werk bij Waternet als GIS Specialist.

Stijn: Ik ben Stijn, 36 jaar. Ik ben afgestudeerd als bioloog aan de WUR. Nu ben ik actief als freelance journalist en illustrator, dus schrijf en teken ik over wetenschap van voornamelijk biologie en natuur.

Pepijn: Hoi, ik ben Pepijn, 22 jaar oud, en ik studeer Moleculaire Levenswetenschappen aan de WUR

Cor: Hi, ik ben Cor Meurs, 59 jaar. Mijn levens- en zakenpartner Etienne Verlaat en ik runnen samen sinds eind 2021 onze eigen onderneming ‘Centrum voor Creatieve Wijsheid’ in Wageningen, een trainings- en consultancybureau. Daarnaast ben ik o.a. ZZP-Facilitator bij STORMPUNT. Ik begeleid teams en organisaties in probleemoplossing, visievorming en teamontwikkeling, door buiten de kaders te denken en vanuit de toekomst te werken. Ik houd ervan om veel verschillende ballen in de lucht te houden, een creatieve veelkunner dus.

2. Heb je buiten Sempre nog andere hobby’s? Heb je hiervoor al iets met musical gedaan?

Quinten: Ik hou van lezen, wandelen, koken, volleyballen en zing ook nog bij de WSKOV! Hiervoor heb ik al wel veel gezongen en ook met kleine theaterstukken meegedaan, maar nog nooit in een musical.

Stijn: Ja, ik doe aan modeltekenen, calisthenics, improvisatietheater en tuinieren in het arboretum Oostereng. Van 2014 tot 2017 speelde ik al mee met Sempre. Het voelt als een warm bad om weer terug te zijn. In de tussentijd heb ik theatersport (improvisatie) gedaan, eerst bij de Wageningse club Liever Veul Bloemen, daarna ook met een eigen vriendengroep; Foeloekoe.

Pepijn: Naast Sempre ben ik een gigantische Dungeons & Dragons connoisseur, verder heb ik een aantal losse hobby’s zoals zingen, (animatie)films en series kijken en ben ik Unitas lid. Musicals zijn daar stiekem ook al langer een deel van, ik deed al in de basisschool mee aan voorstellingen. In de middelbare school heb ik zelfs aan twee amateurschoolmusicals meegedaan, dat waren producties van 2 jaar. Ik heb ook op musicalles gezeten vroeger en ben een aantal zomers naar Buitenkunst geweest. ‘T is niet helemaal musical, maar dichtbij genoeg.

Cor: Voor mij loopt hobby en werk nogal door elkaar. Naast toneelspelen en toneel improvisatie schrijf ik scripts en regisseer ik. Momenteel doe ik de regie bij mijn toneelclubje Wagenings Werktheater. Samen met de spelers schrijven we nu aan het stuk, met hulp van onze grote vriend ChatGPT. Musical is een nieuw terrein voor me. Wel heb ik jaren geleden bij Lens Theatermakers (Wageningen) meegedaan met verschillende muziektheaterproducties. Of ik kan zingen en dansen? Dat is me de afgelopen weken regelmatig gevraagd, omdat meedoen bij Sempre voor mijn omgeving net zo verrassend is als voor mij. Dat zullen we gaan zien, ik vind het in ieder geval super leuk om te doen.

3. Wat is voor jou (tot nu toe) de grootste uitdaging tijdens het repetitieproces?

Quinten: De grootste uitdaging vind ik nu nog het uit het hoofd leren van de nummers tijdens de spel- en dans repetities.

Stijn: De teloefeningen van Richard, haha. Elke keer geeft hij ons een ander nummer tussen 1 en 8 en moeten we in ritme aftellen. Bijvoorbeeld 3 tikken op je borst, buik, bovenbenen en knieën, dan met 2, 1 en 8, 7, 6, 5, 4. En ieder begint dus met een ander nummer, en dat allemaal door elkaar heen. En dan eindigen we allemaal tegelijk – althans, dat is de bedoeling.

Pepijn: De balans vinden tussen serieus meedoen tijdens de repetities en lol maken. 

Cor: Voor mij is de grootste uitdaging het zingen in een choreo, terwijl er andere stempartijen naast je staan en je ook nog op tijd je linkerhand omhoog moet steken. Maar ik ben gek op uitdagingen. Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.

4.Tijdens het begin van de musical heeft Eva het over de drang tot creëren, heb jij weleens iets gecreëerd waar je heel trots op bent?

Quinten: Ik ben heel trots op het afgelopen zomerkamp dat ik mede heb geleid waar ik de keuken mocht leiden inclusief alle recepten en bestellingen uitdenken.

Stijn: Dit voorjaar maakte ik mijn eerste kunstwerk in opdracht van de directeur van een stichting. In zes weken mocht ik een schilderij maken dat stond voor wie hij is als persoon. Een hele uitdaging, maar het is me gelukt om op tijd iets te maken waar ik blij mee ben. Een abstracte boom die staat voor de veerkracht van het leven en het landschap.

Pepijn: Absoluut! Ik heb heel veel moeite en creatieve energie in mijn D&D campagnes gestopt en af en toe schrijf ik gedichten of verhalen die er best leuk uitkomen. Zo heb ik tijdens de corona pandemie een Genesis verhaal geschreven van een fictieve fantasiewereld met goden en monsters!

Cor: Alleen maar! Het meest trots ben ik op het ‘fictieve non-fictie’ boek dat ik samen met Etienne aan het schrijven ben: Creatieve Wijsheid – Samen maken wij de wereld mooier. Ik noem het een Romanagementboek, waarin fictie en non-fictie door elkaar heenlopen.

5. Met welk dier op de Ark can Noach identificeer je je het meest?

Quinten: Ik identificeer me het meest met een uil. Ik ben heel erg een nachtdier en ik observeer veel voordat ik me ergens op duik.

Stijn: De prieelvogel. Die komt voor in het regenwoud en verzamelt en sorteert allemaal mooie kleurige dingen. Ik hou van de tropen en thuis verzamel ik ook graag kleurige schilderijen, souvenirs, planten en boeken.

Pepijn: De octopus, omdat die net buiten het normale valt. En ze zijn cool.

Cor: Een Koalabeer, met een aaibaar uiterlijk. Toch kun je me maar beter niet ‘ongewenst aaien’, want ik kan flink van me afbijten en krabben!

Blijf op de hoogte van Sempre Sereno en meld u hier aan voor onze nieuwsbrief!

Op zondag 8 december was het zover: de eerste repetitie van het orkest voor “Children of Eden”!

Om de prachtige muziek van “Children of Eden” ten gehore te brengen tijdens de shows in mei hebben we dit jaar het grootse orkest in jaren: maar liefst negentien muzikanten zullen tijdens de shows live de muziek spelen onder de bezielende leiding van onze muzikaal leider Richard FitzHugh.

Afgelopen zondag is het orkest gestart met repeteren en om dit te vieren was er uiteraard een heerlijke taart geregeld!

Een aantal van de castleden was aanwezig bij de eerste repetitie en we kunnen alvast verklappen: het klinkt fantastisch!

Maandag 2 september was het zover: de start van ons nieuwe seizoen! Met zang, dans en een heerlijke taart.

We zijn begonnen met drie open repetities om de aspirant-leden te leren kennen en hen een goed beeld te geven van wat de vereniging inhoudt. Ook repeteren we dit seizoen op een nieuwe locatie: de Cultuurwerkplaats in Wageningen aan de Arboretumlaan.

Tijdens de open repetities werken we voor het eerst met het AT aan de nieuwe show: het eerste nummer is gezongen, er is geëxperimenteerd met bewegingsoefeningen en gewerkt aan een stukje choreografie.

En dan is het tijd voor de audities. Het blijft spannend en zenuwslopend! Toch heeft het AT ook dit jaar weer met veel plezier audities afgenomen en zijn we trots op al het talent in de vereniging. Aansluitend aan de laatste auditie-avond is het tijd voor de rolverdeling en daarna…

De eerste “echte” repetitie! Ook dit jaar weer gevierd met een heerlijke slagroomtaart volledig in stijl van ‘Children of Eden’!

27 en 28 april vond ons laatste repetitieweekend plaats. Lees hier hoe dat ging!

Stipt om 10 uur begon de stop en go. Dit houdt in dat we het stuk van voor tot achter spelen, en als er iets nog niet helemaal lekker loopt, stoppen we even. Dan bedenken we hoe het beter kan, voeren dit uit en gaan weer door. Op deze manier verlopen de overgangen tussen de verschillende scènes en de decorwissels extra soepel. Het is natuurlijk erg belangrijk dat we die voordat we het theater in gaan, goed in onze vingers hebben. 

Op zondag was het tijd voor een doorloop. Het stuk van voor tot achter spelen, maar dit keer zonder te stoppen. Ook mochten we weer samen met het orkest repeteren en wat klonk het weer fantastisch! In de doorloop kwamen alle los gerepeteerde scènes en dansen bijeen en zagen we opnieuw wat voor een geweldige show het gaat worden!

Dat de voorstellingsweek nadert, werd dit weekend goed duidelijk. De mensen van kap & grime en licht en geluid waren aanwezig. Zo ook een aantal stagehands. Allen om zich zo goed mogelijk voor te bereiden op 5 shows die we volgende week mogen opvoeren. Wiens zender moet op welk moment uit of aan staan? Past de grime bij het kostuum? Wanneer moet ik iemand helpen met omkleden of een stoel aangeven? Allemaal ontzettend dat dit goed verloopt! We zijn daarom ook erg blij met al deze hardwerkende mensen die ervoor zorgen dat de show er zo mooi uit komt te zien. 

De laatste loodjes zijn nu echt begonnen: 18 mei was onze laatste repetitiedag, 20 mei de technische doorloop en 21 de generale. We kunnen niet wachten om het theater in te gaan en de prachtige show ‘The Addams Family’ aan heel Wageningen te mogen laten zien!

Volgende week gaan we eindelijk zien hoe de liefde tussen Wednesday en Lucas zich ontwikkelt, maar hoe is het eigenlijk met de leden die deze twee rollen mogen vervullen? We hebben ze een aantal vragen gesteld. 

Wie ben je en welke rol speel je?

Ik ben Imie, en ik speel de rol van Wednesday Addams. Wednesday is een echte puber, die tot over haar oren verliefd is op haar vriendje, Lucas.

Wat dacht je toen je hoorde dat je deze rol mocht spelen?

De avond van de bekendmaking was niet ik niet bij de rest van de groep aanwezig, het was voor mij dus wachten op een whatsappberichtje. Zodra de foto kwam, kon ik het eigenlijk niet geloven en heb ik tot drie keer toe gedacht dat ik verkeerd had gelezen! Ik voelde me enorm vereerd en enthousiast dat ik deze rol mocht spelen, en dat is het hele seizoen zo gebleven. Het is zo’n heerlijke rol waarin ik alles kwijt kan; hoe gekker hoe beter

Heb je de Netflix serie gebruikt als inspiratie voor hoe jij zelf Wednesday speelt? 

Confession time: ik heb de serie Wednesday niet gezien (en ik geloof dat ik daarin de enige ben)… Dus ik kort gezegd: nee, ik heb de serie niet als inspiratie gebruikt. Toen ik mijn rol had gekregen, heb ik besloten om er ook echt mijn eigen versie van te maken. Ik heb wel films van de Addams Family gezien, vooral om de achtergrond van de musical voor mezelf helder te krijgen.

Hoe is het om Wednesday te spelen nu zoveel mensen dit karakter kennen door de Netflix?

Aan de ene kant is het heel spannend. Veel mensen hebben nu toch een beeld bij hoe Wednesday is, en ik voldoe zeer waarschijnlijk niet aan dat beeld. Maar aan de andere kant vertelt deze musical weer een nieuw verhaal, en zijn de karakters ook op dat verhaal aangepast. Ik heb vertrouwen in mijn versie van Wednesday en ik hoop dat ik daarmee ook de seriekijkers mee krijg!

Hoe is het om samen met Jort een stelletje te spelen?

Het is ontzettend leuk om met Jort te spelen! Hij is super enthousiast en nooit bang om nieuwe dingen te proberen of lekker gek te doen. Vaak is het zo dat één van ons een idee heeft over hoe we dingen nóg een tikje beter of grappiger kunnen doen, en het is superleuk om dat dan ook gelijk goed te kunnen uitspelen. Ik geniet vooral van ons duet; dat is een hele energieke scène, waarin we zelfs nog even samen dansen.

Wie ben je en welke rol speel je?

Hoi, ik ben Jort en speel de rol van Lucas in de musical The Addams Family.

Wat dacht je toen je hoorde dat je deze rol mocht spelen?

Toen ik in september te horen kreeg dat ik de rol mocht gaan spelen was ik natuurlijk super blij! Vooral omdat het mijn eerste jaar bij Sempre is, was het extra spannend. 

Lucas komt niet voor in de originele versie van de Addams Family. Hoe is het dan om deze rol te spelen? 

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de originele film nog nooit heb gezien. Wel de Broadway musical natuurlijk. Ben bang dat het een klein generatiekloof dingetje is, haha.

Uiteindelijk kijk je naar wat de rol op papier te bieden heeft en wat je daar van jezelf in kan stoppen. Pas als ik denk dat ik een rol echt eigen kan maken, wil ik ook daadwerkelijk auditie doen. Het was zeker niet altijd even makkelijk, omdat ik veel andere soort rollen heb mogen vertolken, maar uiteindelijk denk ik dat ik een mooie versie kan neerzetten tijdens de show.

In je eerste jaar bij Sempre meteen een grote rol, vond je dat spannend?

Tuurlijk is het spannend om meteen het vertrouwen te krijgen om een rol te spelen. Je wil je toch graag bewijzen en laten zien dat het niet alleen bij de auditie blijft. 

Hoe is het om samen met Imie een stelletje te spelen?

Net als dat je met alle andere rollen doet, hoort het spelen van een stelletje gewoon bij het acteren. Uiteindelijk is alles zo gestaged dat er geen gevoel meer in zit. Je bent puur bezig met de choreo. Al mag het publiek dat natuurlijk niet zien! 😉